ناصح و حسن البيان و كاملى نيكوخوان بود و ادبيات بسيار داشت و در جامع عتيق وعظ ميفرمود و در مسجد بغدادى هم نصيحت خلايق مىنمود و محفوظات بسيار داشت . و ميگويند كتابهاى بسيار حفظ داشت از احاديث و آيات و احكام و درس آن ميفرمود . در خانه كه نوساخته بود ، روزى ميخواست كه كنيسه « 128 » بسازد استاد را طلب كرد چون بيامد . در حال چوبى بزجر بر بام خانه زد جهت مصلحت كنيسه و از آن زجر چوبى ديگر از سقف خانه بشكست و بعضى از سقف فرود آمد و شيخ در شيب آن انبوه شهيد گشت بعد از آن در خواب ديدند كه گوئيا شخصى گفت كه اين جوان شهيد بجوار رحمت حق پيوست بعد از آن بيامدند و او را برداشتند و در بقعه دفن كردند پيش از وفات پدر و شيخ صدر الدين مظفر در فراق او بسى ابيات فرموده كه از آن ابيات بسى تفكر و تأمل و دوستى و اشتياق ميخيزد و سوزش و احتراق حاصل ميگردد . شيخ حاجى ركن الدين باغنوى « 129 » كه مشهور است براست‌گوى از اوليا و ابدال و علما بود و

--> ( 128 ) - كذا فى النسخ ، - معلوم ما نشد كه مراد مؤلف از « كنيسه » در اينجا چه بوده ، معنى معروف آن‌كه كليسا باشد بديهى است كه اينجا مقصود نيست ، و معنى ديگر كنيسة كه چيزى است شبيه هودج كه بر محمل يا جهاز شتر چند چوبى در جنب يكديگر نصب كنند و پوششى بر آن افكنند تا مسافر در سايهء آن بياسايد و خود را از انظار محجوب سازد نيز اينجا هيچ مناسبتى ندارد ، از سياق كلام به خصوص بقرينهء عبارت مؤلف در چند سطر بعد « و كان الشيخ يتوضأ ليخرج الى وظيفة التذكير » مثل اين گويا برمىآيد كه مراد از كنيسة اينجا « متوضأ » بوده است يعنى طهارتخانه و آبخانه و جائى كه در آنجا وضو سازند و اغلب متوضأ را كنايه از مستراح نيز استعمال ميكرده‌اند ( لسان العرب و سامى فى الاسامى و اقرب الموارد همه در وضأ ) ، و گويا سابق جاى وضو و طهارت و قضاىحاجت همه در زير يك سقف و يك محوطه واقع بوده و در هر منزلى كه مىساخته‌اند بنائى نيز مخصوص مجموع اين اعمال تهيه مىكرده‌اند كه متوضأ عبارت از همان بوده است . ( حاشيه علامه قزوينى ) . ( 129 ) - جها : شيخ حاجى محمد باغنوى - الشيخ الحاج ركن الدين ابو محمد منصور بن المظفر ( شد الازار ) . اين شخص نيز يكى از هفت پسر شيخ صدر الدين ابو المعالى مظفر سابق -